Jedź! Ruszaj!!
- Saul! - Co?
To Carrie.
- Gdzie jesteś? - Idę do parku Mellat.
Do cholery, Carrie. Powinnaś już lecieć do Genewy.
Poradził sobie z tym.
Brody zabił Akbariego.
- O czym ty mówisz? - Ukończył misję.
- Skąd wiesz? - Dzwonił do mnie z biura Akbariego.
- I wierzysz mu? - Co masz na myśli?
- Słyszałaś. - Jasne, że mu wierzę.
Gdybym na miejscu Akbariego dowiedział się o akcji CIA,
Od razu zarzuciłbym na nią sieć.
- To nie miało tu miejsca. - Tego nie wiesz.
- Gdzie teraz jest Brody? - W drodze do mnie.
Być może prowadzi właśnie do ciebie służby bezpieczeństwa.
Czy ty w ogóle komuś ufasz, Saul?
Wiesz, co będzie, jeśli cię złapią.
Tak.
Będziemy zmuszeni się ciebie wyprzeć.
Nie będziemy negocjować twojego uwolnienia.
- Niech i tak będzie. - Na litość boską, Carrie.
Nawet jeśli masz rację, Brody nie wydostanie się z Iranu.
Może mu się udać, jeśli zaakceptujesz plan ewakuacji.
Najpierw muszę mieć potwierdzenie, że Akbari nie żyje.
Więc to potwierdź.
Połącz mnie z Javadim.
Wysiadaj, już!
Idź.
Odwróć się.
Daj mi swój telefon.
- Przesiądź się, ja prowadzę. - Aleś mnie wystraszyła.
Musiałam mieć pewność, że cię nie śledzą.
- Dokąd jedziemy? - Po inne auto.
Stoi po drugiej stronie parku.
A potem na wschód, poza miasto.
- Na wschód? - Do kryjówki w Garmsar.
- A potem? - Reszta zależy od Saula.
Schowaj się.
- To żaden podstęp. - Na pewno?
Na sto procent.
Akbari nie żyje.
A niech mnie.
- Gdzie on jest? - Brody?
Nie wiem.
Daj spokój, Saul.
Właśnie opracowujesz plan wydostania go z kraju.
Odstąpiliśmy od tego sześć dni temu.
Dobrze.
Właśnie objąłem dowodzenie nad obławą.
Do jutra rana muszę go aresztować i postawić przed sądem.
Mówiłem, że nie wiem, gdzie jest.
Nie rozumiesz sytuacji.
Im dłużej nam się wymyka, tym gorzej wyglądam,
a moje szanse na zastąpienie Akbariego maleją.
Jest z Carrie, prawda?
Dlatego jesteś taki nieufny.
Posłuchaj.
Musimy brać pod uwagę czarny scenariusz.
Czyli?
Że zostanie schwytany razem z Carrie.
Wtedy stracę kontrolę nad sytuacją.
Powiedz, gdzie jest. Ochronię przynajmniej ją.
Odezwę się.
No i?
Jest przekonujący nie mogę zaprzeczyć.
- Więc wydałbyś ich? - Tak.
Nawet po tym, czego dokonał dziś Brody?
Wobec prawdopodobieństwa, że w ogóle dotrą do kryjówki, tak.
To twój ostatni pełny dzień na stanowisku dyrektora.
Być może zechciałbyś trochę odpuść.
Nie.
Rozpocząć plan ewakuacji.
Urodziłem się na pustyni.
- Tak? - Na Mojave.
Mój ojciec tam stacjonował.
Jest tam baza marines.
Nie do wiary, że o tym nie wiedziałam.
Na szczęście już nie żyje.
To wszystko złamałoby mu serce.
Samochód.
- Daleko jeszcze? - Około 80 kilometrów.
- Muszę do łazienki. - Tam.
Sensacyjne doniesienia z Iranu, gdzie stacja telewizyjna IRIB
informuje o zabójstwie generała Danesha Akbariego,
najwyższego stopniem oficera Irańskiej Gwardii Rewolucyjnej
i dowódcy jednostki Quds.
- Scott. - Szczegóły nie zostały potwierdzone...
To jak?
Afganistan czy Turcja?
DEVGRU zbiera jednostkę ratunkową ze szwadronu z Heraty w Afganistanie.
Pokaż.
16 żołnierzy, 4 helikoptery - dwa Black Hawki i dwa Chinooki.
Black Hawki w irańskiej przestrzeni powietrznej tutaj.
Planowo mają zboczyć na północ w Torbat-e Heydarieh.
Polecą naokoło nad pustynią prosto do Carrie.
- Całkowity czas przelotu z bazy? - Około 210 minut.
A Chinooki?
Zakładam, że zostaną po afgańskiej stronie jako wsparcie?
W razie gdyby Black Hawki miały problemy i komandosi musieli walczyć o ucieczkę.
- Nie podoba mi się ta wizja. - Połączonemu Dowództwu
Operacji Specjalnych też nie.
Całkowita improwizacja.
Irańskie systemy graniczne zapewne mają najnowszy chiński system radarowy.
Powiadomię dyrektora o twoich obawach.
Pana Berensona czy może już pana Lockharta?
Jeszcze 11 godzin i 10 minut dyrektorem jest pan Berenson.
Dzięki.
- Szybko się ochłodziło. - Fakt.
- Możemy tu spędzić kilka dni. - Bywałem w gorszych miejscach.
Powiesz mi, co się z tobą dzieje?
Zabiłem dziś człowieka.
- To był zły człowiek. - Rozumiem.
A nawet gorzej niż zły.
Skuwał łańcuchami dziesiątki tysięcy dzieci i wysłał na iracki front,
żeby oczyścić pola minowe.
Jesteście w kryjówce?
- Tak. - Miałaś rację.
Naprawdę to zrobił.
- Przekaż mu gratulacje. - Dobrze.
Ja też zrobię to, co zapowiadałem.
Wydostanę go w jednym kawałku.
Wydałem rozkaz startu jednostce ratunkowej.
Dziękuję, Saul.
Powinni do was dotrzeć przed świtem.
Będziemy czekać.
Rano lecę do Niemiec.
- Do zobaczenia w Rammstein. - Do zobaczenia.
- Śpisz? - Nie.
Dzwonił Saul.
- Zabiorą nas stąd dziś w nocy. - Szybko.
Kazał ci pogratulować dobrej roboty.
Cokolwiek to znaczy.
Z jego ust znaczy to wiele.
Co dalej?
- To znaczy? - Gdy wrócimy do kraju.
Co wtedy będzie?
Nie wiem.
- A czego chcesz? - Szczerze?
Nie spodziewałem się, że zajdę tak daleko.
Nie myślałem o tym.
A ja tak.
W Caracas był taki jeden...
Lekarz. Nazywał mnie karaluchem.
Nie do wytępienia, wszędzie przynoszę ze sobą cierpienie.
- Ostro. - Ale trafnie.
To miało być odkupienie win. Sama tak powiedziałaś.
- Pierdolony żart. - I o to chodziło.
W jakim wszechświecie można odkupić jedno morderstwo drugim?
Jesteś marine, Brody.
Zasady są inne.
Różnie można mnie nazywać, ale nie marine. Już nie.
Nie jestem nim od jakiegoś czasu.
Miałeś wykonać misję w imieniu ojczyzny i zrobiłeś to.
- Tak sobie wmawiasz? - W to wierzę.
Że podziękują nam i pozwolą wybrać dalszą drogę?
Skoro tak myślisz, dlaczego w ogóle się zgodziłeś?
Coraz mocniej się nad tym kurwa zastanawiam.
- Jestem w ciąży. - Co?
Czwarty miesiąc. Zaszłam podczas pobytu nad jeziorem.
Jezu, Carrie.
Jednak sprawy mogą być jeszcze bardziej skomplikowane.
- Powinnaś była mi powiedzieć. - Mówię teraz.
Zostaw.
Też nie wiem, co będzie po powrocie do domu.
Jakie życie na nas czeka, czy będziemy razem czy osobno.
Ale będzie to jakieś życie i ani przez chwilę tego nie żałuję.
Przyszłam na ten świat także po to, żeby cię spotkać na swojej drodze.
I tak - wiem,że to brzmi jak szaleństwo.
- Skończyłaś? - Nie.
Tak.
Bo dla mnie wcale nie brzmi to jak szaleństwo.
Brzmi to jak ostatnia sensowna rzecz, której może trzymać przy życiu.
No to dobrze.
Obudź się. Przylecieli.
Szybko.
Uciekaj, Brody!
Na ziemię.
Połóżcie się i ręce za głowę.
- Brody! - Cicho.
Znam pułkownika Majida Javadiego.
- Kazałem ci milczeć. - Zadzwoń do niego, zanim coś zrobisz.
- Nie trzeba do nikogo dzwonić. - Musisz, proszę...
Pułkownik o tym wie.
Co?
Powiedz, że to było częścią jakiegoś jebanego planu.
Zaczekaj. Przepraszam na chwilę.
Co się dzieje, Carrie?
- Zabrali Brody'ego. - Kto?
Agenci Quds. Ludzie Javadiego.
Ktoś mi powie, co tu się, do kurwy nędzy, dzieje?
Pierdolone cipki.
Kto dał znać Javadiemu?
- Kto odwołał śmigłowce? - Ja.
- Z czyjego upoważnienia? - Prezydenta.
Ty wypadasz Saul, a teraz ja jestem dyrektorem.
- Nie miałem wyboru. - Bzdura.
Mogłeś grać na zwłokę, żeby Brody sam się wydostał.
- Nawet jeśli moim zdaniem to błąd? - To nasz człowiek.
Obiecaliśmy mu bezpieczny powrót.
To zawsze było sentymentalne myślenie.
- Że jesteśmy lojalni wobec swoich? - Że nasi ludzie są ważniejsi od misji.
Jego aresztowanie jest dla nas lepsze niż jego powrót do Stanów.
I zwiększa szanse Javadiego na objęcie władzy w Gwardii.
Chronimy twoją spuściznę, Saul.
Moją spuściznę, czyżby?
W sumie już nie wiem, co tu w ogóle robimy.
Dokąd się wybierasz?
Bo pewnie nie na lotnisko.
Do domu wujka? Masuda Sheraziego? By się schować?
- Znalazłaś tam życzliwego słuchacza? - Nie waż się go skrzywdzić.
- Źle mnie zrozumiałaś. - Czyżby?
Od samego początku.
Akurat ty powinnaś wiedzieć, że każdy ma wiele twarzy.
- Gdzie Brody? - W więzieniu Evin.
- Muszę się z nim zobaczyć. - Nie możesz.
Nikt nie może.
Rano stanął przed sądem wojskowym
i został skazany na śmierć przez powieszenie.
- Co? - Niestety.
Ogłoszono go wrogiem publicznym.
Chyba oszalałeś. Musisz to powstrzymać.
Nie mam takiej władzy.
Na dzisiejszą noc zaplanowano publiczną egzekucję.
- Dzisiejszą? - Dokładnie na jutro, na 4 rano.
Tuż przed wołaniem na poranną modlitwę.
Lepiej, kurwa, znajdź jakiś sposób.
Bo co?
Co zrobisz, Carrie?
Zniweczysz wszystko, na co pracowałaś?
Nie mówię o CIA, tylko o twoim dziele.
Plan się powiódł. Ty i Brody tego dokonaliście.
Nie, jeśli zginie.
Wtedy nawet bardziej.
Odkąd dowiedziałem się, przez co przeszłaś,
żeby mnie zwabić,
wciąż zadawałem sobie pytanie: dlaczego?
Dlaczego ktokolwiek zrobiłby sobie coś takiego?
Dlaczego ty miałabyś sobie to zrobić?
Teraz chyba wiem.
Zawsze chodziło o niego.
To na nim ci zależało.
Może tylko na tym.
Tylko Allah wie, kim jest Brody.
Ale to, co zrobił, nie podlega dyskusji.
To było zadziwiające i niezaprzeczalne.
Chciałaś, żeby wszyscy widzieli w nim to co ty,
i udało ci się.
Wszyscy patrzą na niego twoimi oczami.
Saul, Lockhart, prezydent USA, nawet ja.
- Zabierz mnie do niego. - Nie mogę.
Odnalazł pokój w swojej celi.
Pewien rodzaj pokoju.
Pozwól mu na to.
Pozwól mi chociaż z nim pomówić.
Dwie minuty przez telefon. Tylko o tyle proszę.
Zaraz dzwonię do Saula.
Naprawi ten rozpierdol...
To koniec, Carrie.
- Nie. - Tak.
Nawet wszechmocny Saul temu nie zapobiegnie.
Tego nie wiesz.
Tracisz czas.
Żywienie złudnej nadziei nikomu nie pomoże.
Chcę, żeby to się skończyło.
Nie mów tak.
Nic mi nie jest. Naprawdę.
Zrób coś dla mnie.
Wszystko.
Cokolwiek się dziś wydarzy, nie chcę, żebyś przy tym była.
- Brody... - Mówię serio.
Nie rób sobie tego.
Muszę tam być.
I będę.
- Muszę się już pożegnać. - Brody...
Możesz jeszcze chwilę zostać na linii?
Tylko...
kilka sekund.
Saul.
Właśnie się dowiedziałem.
- Możesz coś zrobić? - Wierz mi, że chciałbym.
- Musi być jakiś sposób. - Już tu nawet nie pracuję.
No i wtrącił się prezydent.
A co z Amnesty International albo Human Rights Watch?
Na to już za późno.
Boże.
Tak mi przykro.
Naprawdę.
Boże...
Wracajmy.
Nie.
Brody!
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Co dla mnie masz?
Skończyły się bagietki, więc kupiłem croissanty.
- Widziałeś? - Tak.
Co o tym myślisz?
Że powinniśmy kupić ten dom i nigdy nie wyjeżdżać.
„Niesamowity rozwój wydarzeń podczas szczytu w Genewie,
gdzie irańscy dyplomaci zaoferowali inspektorom MAEA
pełny dostęp do placówek nuklearnych w zamian
za zniesienie sankcji ekonomicznych".
To twoja zasługa.
- Ty tego dokonałeś. - Nie tylko ja.
Niewiarygodne.
To ukoronowanie dzieła twojego życia.
Które przypłaciłem karierą.
Z zakończeniem jedynym w swoim rodzaju.
Jedź ze mną do Waszyngtonu.
Mówiłam, że wybieram się do Nowego Jorku.
- Urządzę mieszkanie. - To tylko parę dni.
Moja noga nie postanie już w tym budynku.
Twoja też nie powinna po tym, jak cię potraktowali.
To coroczna ceremonia upamiętniająca ofiary.
Musimy przywiesić na ścianie kolejne 132 gwiazdy.
Spotkasz się z Carrie?
Dzwoniłem kilka razy. Zostawiłem wiadomości.
- Nie odezwała się. - Dziwne.
Pewnie jest zajęta. Wiesz, jak jest.
- Czeka na ciebie. - Dziękuję.
Panie dyrektorze.
Usiądź.
- Dobrze wyglądasz. - Nawet jeśli tak obszernie.
Pewnie wkrótce przejdziesz na urlop macierzyński?
Będę musiała wziąć kilka godzin wolnego.
- Niezłe wieści nadeszły z Genewy. - To niesamowite.
Saul miał rację.
Javadi dowiódł, że ma duży wpływ na irańską politykę na najwyższym szczeblu.
To charakterystyczne dla Saula - zwykle ma rację.
Nie mogłem go zatrzymać, Carrie. Mam nadzieję, że rozumiesz dlaczego.
Chyba możemy się zgodzić, że w tej kwestii się nie zgadzamy.
- Zabawne. - Co?
„Zgodzić, że się nie zgadzamy" On ująłby to w ten sam sposób.
Wracając do Javadiego...
Przemyślałaś to, o czym rozmawialiśmy w zeszłym tygodniu?
Tak i ma pan rację.
Moja obecność w Stambule ułatwiłaby zadanie Javadiemu.
To zapewne pierwszy przydział w regionie.
Byłabyś szefową oddziału. Najmłodszą w historii Agencji.
- Mogę sama dobrać sobie ludzi? - W pewnym stopniu.
Chciałbym, aby Tony Shadid pozostał zastępcą,
by ułatwić tę zmianę.
Przeżyję.
- Czyli wchodzisz w to. - Tak.
Świetnie.
Wyśmienicie.
- Omówimy to w najbliższych tygodniach. - Świetnie.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Panie dyrektorze? - Tak?
- Co do tej uroczystości w piątek... - Tak?
Myślę, że Nicholas Brody zasługuje na gwiazdę.
Spełnia kryteria.
Odłóż na bok wasze prywatne relacje.
Zginął jako szpieg na służbie.
- Tu ci przerwę. - Moim zdaniem bohatersko.
W zasadzie nie był pracownikiem CIA.
„W zasadzie"?
A po drugie, jego wcześniejsze poczynania
podczas misji w Teheranie rzucają długi cień na to co stało się później...
Był marine, który osiem lat był więziony i torturowany.
Kim jesteśmy, żeby go osądzać?
Nikt tego nie robi.
Ale nie upamiętnię go na ścianach tego budynku.
Taką granicę wytyczyłem.
Czy będzie to trwała kość niezgody między nami?
Nie.
Nie wiem. Zobaczymy.
Muszę kończyć.
Dasz jednego?
- Nie. - No daj.
Nie zapalę.
Coś cię trapi?
Lockhart.
Co zrobił? Oprócz wydymania Saula.
Mianował mnie szefową oddziału w Stambule.
- Ja pierdzielę. - Wiem.
- To źle? - Nie.
To jest złe.
Za późno na wątpliwości.
- No nie pierdol. - Co w tym złego?
Nie przemyślałam tego.
Chciałam urodzić, żeby mieć cząstkę Brody'ego.
To się chyba nazywa miłość.
Dopiero gdy dotarłam do końca zdałam sobie sprawę,
że to niewykonalne.
Dlaczego?
- Nie mogę być matką, Quinn. - Bo?
Z powodu tego, kim jestem. Przez moją pracę.
I moje problemy...
Każdy ma problemy.
Będę świetną szefową oddziału.
Będę nieustraszona, w razie potrzeby bezwzględna...
Z tych samych powodów nie mogę...
To dziecko to dar.
Też jesteś ojcem?
Spierdoliłem.
Byłoby przykro patrzeć, że robisz to samo.
Po co to czytasz? Zawsze zamawiasz to samo.
Wiem, ale w głębi serca chcę dać się porwać fantazji.
Weź się w garść.
- Zdrowie. - Proszę.
O niczym innym się nie mówi.
Iran otwiera swą pięść.
Wiesz, jak cię nazywają?
Maestro.
Miałem dużo szczęścia.
A tymczasem senator Lockhart będzie korzystał
na twoim szczęściu aż do swojej śmierci.
Dziwię się, że i ciebie nie wypierdolił.
Masz ku temu wszelkie predyspozycje:
doświadczenie, lojalność, dyskrecję.
Tobie dobrze wiedzie się w sektorze prywatnym.
Dołącz do mnie.
- Nie sądzę. - Na pewno?
Jeden telefon i dostajesz trzykrotność swojej pensji.
Jestem skazany na dożywocie.
Jeśli zmienisz zdanie, drzwi dla ciebie będą zawsze otwarte.
Gdybym cię nie znał, powiedziałbym, że już za nami tęsknisz.
Tęsknisz i wróciłbyś, gdyby Lockhart cię prosił?
Nigdy.
W mgnieniu oka.
Co podać?
Dla niego gofra bez bitej śmietany.
Dla niego to samo.
Dwa razy gofry w starym stylu.
- Carrie? - Zapomniałam, że przychodzicie.
Mamy stare rzeczy Maggie,
w tym najcięższą na świecie kołyskę.
Sporo tego.
Tak się tylko wydaje, ale wszystko będzie ci potrzebne.
- Co to? - Bjoern.
- To proste. - Tak?
Śpi tutaj, przy twojej piersi.
To taki odwrócony plecak.
Załapiesz, co i jak.
Masz bujany fotel?
Pomyślałem, że ci zrobię.
Zrobisz?
Muszę się czymś zająć. Nie mogę sobie znaleźć miejsca
czekając na tą małą.
- Jak badanie USG? - Dobrze.
Powiedzieli, że dziecko to ideał.
To chyba dobrze?
Maggie, te rzeczy mi się nie przydadzą.
Dlaczego?
Przeprowadzam się do Stambułu.
Do Istambułu? Kiedy?
Niebawem. Gdy tylko mała się urodzi.
Zabierzesz ją ze sobą w Bjoernie?
Nie mogę jej zatrzymać. To chcę powiedzieć.
Nie mów tak.
Wiem, że to chore, ale nie mogę.
Możesz.
Wy wiecie najlepiej w jak złym mogę być stanie.
Dużo o tym myślałam, Carrie.
Ona ci pomoże.
Skupisz się. Będziesz zdrowa.
Zdziwisz się, jak bardzo ją kochasz.
- Nic na to nie wskazuje. - To się zmieni.
Nie.
Nie czuję miłości.
Tylko... strach.
Przeżyłaś dwie misje w Bagdadzie, a przeraża cię dziecko?
Tak.
Czy możemy cierpliwie czekać na kolejne dni?
Nie zostawisz tego dziecka, tak jak twoja matka zrobiła z tobą!
Tato!
Skoro jej nie chcesz, ja ją wezmę.
- Zrobisz to? - Możesz się założyć.
Uspokójcie się.
Zobaczmy, co będziesz czuć po narodzinach dziecka.
- Teraz czuję strach. - Wiem.
I smutek.
Czuję cholernie wielki smutek.
Matthew Rogers...
Amanda Salazar...
Anne Schofield...
Henry Stinson...
Katherine Sullivan...
Kenneth Unger...
Cynthia Volk...
i Vanessa Wendenberg.
Nieważne, gdzie i kiedy służyli ani czy ich nazwiska zna świat,
czy tylko my.
Każdy z naszych cenionych kolegów będzie źródłem natchnienia i odwagi.
Wszyscy usłyszeli to samo powołanie i bez wahania na nie odpowiedzieli.
Są naszymi bohaterami.
Bohaterami Ameryki.
I tak ich zapamiętamy.
Proszę o chwilę ciszy.
Dziękuję. Tym kończymy ceremonię.
Przyjęcie odbędzie się na górze.
Posiedzę tu chwilę.
Dobrze cię widzieć, Saul.
- Niezła przemowa. - To polityk.
- Co u ciebie? - Dobrze.
- Słyszałem o Stambule. - Wieści szybko się rozchodzą.
To wspaniale.
Zawsze tego chciałaś.
Zasłużyłaś na to.
To nie jest w porządku.
I to bardzo.
Ile razy ci to mówiłem?
Koniec to koniec.
Opuszczasz rolety i idziesz do domu.
Ale ty wygrałeś, Saul.
Tak?
Chyba faktycznie.
Carrie?
Mamy problem.
Dyrektor prosi cię do Ops 4.
Jesteś potrzebna.
Powodzenia w Nowym Jorku.
Trzymaj się.
- Żegnaj. - Do widzenia.
Przetłumaczone przez LingPerfect